Net toe Sonny sy mond wil oopmaak, sê mnr. Peterson met ’n bulderende stem: “Sonny! Dit lyk of ek net betyds klaar is.”

“Ekskuus tog, Meneer?” sê Sonny.

“Kom,” sê mnr. Peterson en stap na sy agtertuin.

Sonny se mond val oop.

Dit is die grootste tuin in die straat. Die gras is gesny en daar is bome al om die rande. Mnr. Peterson het ’n tou om die rand van die tuin geplaas, net soos ’n regte krieketveld. En in die middel is daar krieketpaaltjies.

Sonny kyk op na mnr. Peterson en glimlag. Mnr. Peterson glimlag vriendelik terug. “Ek’s jammer ek kon jou nie waarsku oor die veranderinge aan die straat nie. Ek werk by die stadsraad, maar ek kon niks sê nie. MAAR … ek kon iets doen.” Hy lag. “NOU TOE … kry almal om hierheen te kom sodat ons kan krieket speel.”

Nou sal Sonny en sy maats altyd ’n plek hê om krieket te speel. Mnr. Peterson hou daarvan wanneer hulle kom kuier en hy geniet dit om na al die wedstryde te kyk. Hy is regtig goed met telling hou. En wanneer die bal te ver weg gegooi of geslaan word, hardloop Shikisha om dit te gaan haal!